Announcements

About Us

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Proclivi currit oratio. Nihil enim iam habes, quod ad corpus referas; Duo Reges: constructio interrete. Voluptatem cum summum bonum diceret, primum in eo ipso parum vidit, deinde hoc quoque alienum; Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur; Quid de Platone aut de Democrito loquar?

Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. Parvi enim primo ortu sic iacent, tamquam omnino sine animo sint. Sin aliud quid voles, postea. Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae. Sed venio ad inconstantiae crimen, ne saepius dicas me aberrare; Nam ante Aristippus, et ille melius.

Negare non possum. Tamen a proposito, inquam, aberramus. Quia, si mala sunt, is, qui erit in iis, beatus non erit. Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint.

Itaque nostrum est-quod nostrum dico, artis est-ad ea principia, quae accepimus. Negare non possum. In qua si nihil est praeter rationem, sit in una virtute finis bonorum; Qualem igitur hominem natura inchoavit? Tum mihi Piso: Quid ergo? Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest. Idque testamento cavebit is, qui nobis quasi oraculum ediderit nihil post mortem ad nos pertinere? Hoc non est positum in nostra actione. Commoda autem et incommoda in eo genere sunt, quae praeposita et reiecta diximus;

Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. Numquam facies. Nemo igitur esse beatus potest. Negat enim summo bono afferre incrementum diem.